Biz kalbimizde yeni bir dünya taşıyoruz ve o dünya şu anda, burada büyümekte.

Buenaventura Durruti

    
Anasayfa | Gündem | Arşiv | Haberler | Etkinlikler | Emek Mücadeleleri | Tarihte Bugün | Fotoğraf | Müzik | Video | Linkler | Arama | İletişim
  Arşiv
Arşiv - Makaleler - Sendikalizm - 1980 sonrası Türkiye sendikal hareketinin sorunları ve çözüm arayışları

Giriş Yerine Yazar : Doğa Kara

Sanayi Devrimi sonrası, işçilerin hak ve özgürlüklerini korumak ve geliştirmek için ortaya çıkan sendikalar, 21. yüzyıla gelindiğinde büyük sorun ve tehlikelerle karşı karşıyalar; gittikçe azalan üye sayıları ve buna paralel olarak yitirdikleri güç ve etkinlik kaybı sendikaların gelecekleri konusunda karamsar senaryolar yazılmasına neden olmakta birlikte, sendikaların geleceği konusundaki tartışmaları daha da önemli hale getirmektedir.

1970'li yılların ortalarına kadar büyük bir ivmeyle güçlenen sendikalar, İkinci Dünya Savaşından sonra başlayan ve "kapitalizmin altın çağı" olarak da adlandırılan, toparlanma ve genişleme döneminin sona ermesi ile neo-liberal iktisat politikalarının uygulanmaya başlaması ve Fordist üretim tarzının yerini, yeni üretim tekniklerine bırakmasıyla birlikte, güçlerini büyük oranda yitirmeye başladılar.

Çalışma yaşamında yaşanan sektörel değişim ile birlikte 1990'lı yıllara gelindiğinde "Endüstri İlişkileri" kavramı yerini "İnsan Kaynakları Yönetimi" kavramına bırakmaya başladı. Belirli kesimler tarafından, sendikasız endüstri ilişkileri teorisi geliştirilmeye ve daha da ileri gidilerek "bilgi çağı" olarak tanımlanan günümüzde, sanayi devrimi örgütleri olan sendikaların artık varlıklarını sürdüremeyecekleri; toplu pazarlığın yerini bireysel pazarlığın alacağı iddia edilmeye başlandı. (1)

Fordist uzlaşmanın ve birikim modelinin çökmesi, artan esnekleşme ve sendikasızlaştırma politikaları, ekonomide devletlerin rolünün azalması, üretim sürecinin ve işgünün bileşimindeki yapısal değişiklikler; teknolojik yeniliklerin çalışma yaşamında giderek daha fazla yer kaplaması ve bunun sonucunda uygulanan otomasyon; emek yoğun üretimden sermaye yoğun üretime geçilmesi; çalışanların beklenti ve anlayışlarında yaşanan değişimler ve tüm bu yaşananlar karşısında sendikaların yeni politikalar üretememeleri, sendikal hareketin güç kaybetmesinin temel nedenleri olarak görülebilir.


1) Abdülkadir Şenkal, Sendikasız Endüstri İlişkileri, Ankara, Kamu-İş, 1999, s.2-3

  Etkinlik Takvimi
Aralık
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
Kasım Ocak


Eylem aktivistleri için rehber



  Galeri

Kazancı Yokuşu
Diğer
Video : chumbawmba - ciao bella (video)
Diğer
Müzik : Cancion Popular Anarkista
Diğer

  Linkler
Sanal Molotof
Anarşi Forum
Anarşiv
Diğer


Bu site otonomA tarafından hazırlanmaktadır.
Site ile ilgili iletişim için tıklayınız